Incoterms 2020 uitgelegd

Wat Incoterms feitelijk regelen

Incoterms (International Commercial Terms) zijn standaard drie-letterige regels gepubliceerd door de ICC. Ze beslissen niet wie eigenaar is van de goederen, wanneer betaling verschuldigd is, of welk recht van toepassing is. Ze regelen vier operationele zaken:

• Wie betaalt hoofdtransport, voortransport en natransport.
• Waar risico overgaat van verkoper naar koper (het "kritische punt" — als de truck een meter vóór dat punt omvalt, is het verlies van de verkoper).
• Wie verantwoordelijk is voor uitvoer- en invoerformaliteiten.
• Of verzekering verplicht is, en zo ja met welk dekkingsniveau.

Incoterms 2020 is de negende editie sinds 1936. Hij geldt vanaf 1 januari 2020 en is de standaardreferentie als een contract "FCA Rotterdam" zegt zonder jaarverwijzing. Oudere versies blijven geldig alleen als het contract ze expliciet noemt (bv. "FCA Rotterdam Incoterms 2010").

De twee families

Incoterms 2020 splitst de 11 regels in twee groepen op basis van vervoersmodus:

De meest voorkomende Incoterms-fout is FOB gebruiken voor containerzendingen. FOB laat risico overgaan aan de "scheepsreling" — een concept dat niet geldt voor containervracht die dagen vóór inlading op de CY of CFS aan de carrier wordt overgedragen. Gebruik voor containers FCA (verkoper draagt risico tot overdracht aan carrier) of CIP/CPT (verkoper blijft vracht betalen en, onder CIP, verzekering voorbij dat punt).

Alle 11 regels in één tabel

Kolommen: Vracht = wie betaalt hoofdtransport; Verzekering = wie moet verzekeren; Uitvoer/Invoer = wie doet douane; Risico over = het punt waarop verlies het probleem van de koper wordt.

Regel voor regel, vanuit expediteurs-perspectief

EXW — Ex Works

Minimale verplichting verkoper. De koper haalt op bij de fabriek of het warehouse en draagt alles vanaf daar: laden, uitvoerdouane, vracht, invoer, lossen. In theorie aantrekkelijk voor verkopers; in de praktijk problematisch omdat uitvoerdouane de wettelijke verplichting van de verkoper blijft onder de meeste jurisdicties ongeacht wat EXW zegt. Zie je EXW op een offerte van een Europese verkoper die buiten de EU levert, stuur dan aan op FCA.

FCA — Free Carrier

Verkoper doet uitvoer, koper neemt over bij overdracht. FCA heeft twee varianten: "FCA verkoperslocatie" (verkoper laadt op het voertuig, risico gaat over bij inlading) en "FCA genoemde plaats" (verkoper levert aan een terminal, risico gaat over als de vervoerder de goederen overneemt, lossing is taak van de vervoerder). Onder Incoterms 2020 mag de koper de vervoerder instrueren om een on-board B/L aan de verkoper af te geven — daarmee is het letter-of-credit probleem opgelost dat FOB (onterecht) onvermijdelijk maakte voor container-verkopen.

CPT & CIP — Carriage Paid To / Carriage and Insurance Paid To

Verkoper boekt en betaalt vracht tot een genoemde bestemming, maar risico gaat over bij overdracht aan de eerste vervoerder. Deze prijs-risico mismatch verbaast kopers telkens weer: de verkoper betaalt vracht helemaal tot Rotterdam, maar als de container onderweg beschadigd raakt, is het de claim van de koper. CIP voegt verzekering toe; sinds 2020 vereist CIP Institute Cargo Clauses A (all-risks), waarmee de dekking materieel hoger is dan Clauses C onder Incoterms 2010.

DAP, DPU, DDP — de D-groep

Verkoper levert op de genoemde bestemming. Verschillen:

• DAP: verkoper brengt goederen klaar voor lossing. Koper lost en klaart in.
• DPU: verkoper brengt en lost op de genoemde plaats. Koper klaart in. (Dit is de enige regel die de verkoper verplicht te lossen.)
• DDP: verkoper draagt alles inclusief invoerrechten, BTW en invoeraangifte. Gebruik met extreme voorzichtigheid: DDP naar de EU activeert BTW-registratieplichten en potentieel vestigings-risico voor niet-EU verkopers.

FAS, FOB — de F-groep, zee only

Verkoper levert aan of op het schip in de exporthaven. FAS = langszij, FOB = aan boord. Beide bedoeld voor bulk en break-bulk. FOB voor containers creëert een gat tussen de terminalpoort (waar de carrier custody neemt) en de scheepsreling (waar FOB risico overdraagt) — verliesgebeurtenissen in dat venster landen in een zone die geen partij helder heeft verzekerd.

CFR & CIF — Cost and Freight / Cost, Insurance and Freight

Zee-only equivalenten van CPT/CIP. Verkoper boekt en betaalt zeevracht tot de genoemde bestemmingshaven. Risico gaat over bij inlading. CIF voegt verzekering toe; anders dan CIP (dat in 2020 naar Clauses A verschoof), blijft CIF op het minimum Institute Cargo Clauses C. Deze asymmetrie is bewust: CIF wordt gebruikt in commodity-handel waar kopers routinematig zelf opgewaardeerde dekking regelen en verkopers daar niet voor willen betalen.

Wat veranderde t.o.v. Incoterms 2010

• DAT → DPU. "Delivered at Terminal" werd "Delivered at Place Unloaded", omdat de bestemming vaak géén terminal is (een bouwplaats, een klantwarehouse). Lossing blijft taak van de verkoper.
• FCA on-board B/L optie. Koper en vervoerder mogen afspreken dat de vervoerder na inlading een on-board B/L afgeeft aan de verkoper. Dit ontsluit letter-of-credit financiering voor FCA-zendingen, die voorheen ongemakkelijke workarounds of regelrecht (foutief) gebruik van FOB vereiste.
• CIP-verzekering verhoogd naar Clauses A. Onder Incoterms 2010 defaultten zowel CIF als CIP naar minimum Institute Cargo Clauses C. In 2020 werd CIP verhoogd naar Clauses A (all-risks); CIF bleef op C. Partijen kunnen nog steeds een ander dekkingsniveau contracteren.
• Veiligheidsgerelateerde kostenverdeling. Kosten voor security clearances, screening en compliance zijn nu expliciet per regel toegewezen in plaats van te blijven in de "wie-betaalt-wat" ambiguïteit van 2010.
• Eigen transport erkend. De 2020-tekst erkent expliciet dat verkoper of koper eigen transport mogen gebruiken onder FCA, DAP, DPU en DDP in plaats van een derde-partij-vervoerder te contracteren.

De genoemde plaats is net zo belangrijk als de regel

"FCA" alleen is geen geldige Incoterm. Het moet worden gevolgd door een genoemde plaats met voldoende precisie om het kritische punt te bepalen: FCA Rotterdam APM Terminal, Maasvlakte II, Incoterms 2020 is een geldige clausule. FCA Rotterdam is ambigu en een frequente bron van geschillen. Algemene regel: hoe meer verkoperszijde-verplichtingen een Incoterm draagt, hoe belangrijker de genoemde plaats wordt, omdat die plaats bepaalt waar de verantwoordelijkheid van de verkoper eindigt.

Waar Incoterms opduiken in operationeel werk

Voor een expediteur sturen Incoterms zes operationele beslissingen die op elke zending opnieuw spelen:

• Offerte. De Incoterm bepaalt of vracht aan verkoper of koper wordt gequoteerd, en welke legs erbij zitten.
• Boekingsbevestiging. De Incoterm bepaalt of voortransport door ons of door de geadresseerde wordt geboekt.
• Verzekering. Onder CIP en CIF moet het dekkingsniveau expliciet staan. Onder andere regels is cargo-verzekering optioneel; we vragen er toch naar.
• Douaneaangifte. Onder DDP treden we op als indirect vertegenwoordiger van de verkoper bij invoer; onder andere D-regels werken we voor de koper.
• Facturatie. Incoterm stuurt welke kosten bij wie worden gefactureerd en welke als disbursements worden doorbelast.
• Claims en aansprakelijkheid. Als er iets misgaat, leggen de Incoterm en de plaats vast van wie het verlies is.

Daarom is correcte Incoterm-extractie uit de booking-mail, het contract of de handelsfactuur zo belangrijk. Een boeking met een foute of ontbrekende Incoterm moet downstream handmatig worden gerepareerd, meestal door een ops-medewerker die de klant aanpingt — goed voor 10–15 minuten vertraging. Logentic's booking-mail-agent extraheert Incoterm, genoemde plaats en jaarverwijzing uit inkomende mails en flagt inconsistenties voordat de boeking in het TMS landt.

Meer lezen

Wat is een connossement? · Wat is een CMR vrachtbrief? · Wat is een expediteur?

Veelgestelde vragen